Het afgelopen jaar was er één van verandering.
Ik nam afscheid van “De Pengvogel” en maakte ruimte voor iets waarvan ik de vorm al kon voelen voordat het werkelijk ontstond. Ik schreef. Op zoek naar stilte en ruimte, reisde ik naar verschillende eilanden. Dit vroeg tijd.
We verlieten België en settelden ons met onze dieren — drie honden, drie katten, twee varkens, een gans en vijf vissen — in Frankrijk. De Franse Ardennen werden onze nieuwe thuis.
Niet alles aan die beweging voelde vanzelfsprekend. Verandering is soms spannend. Ook wanneer je zelf degene bent die ervoor kiest.
Het was vooral ongelooflijk de moeite waard.
Ergens onderweg begon alles wat me de voorbije jaren persoonlijk en professioneel had beziggehouden, samen te komen.
En vandaag kan ik eindelijk zeggen: mijn boek is af.
De zachte kracht van het midden.
Dit boek biedt een ander perspectief op gezondheid en op de begeleiding van chronische ziekte. Het vertrekt vanuit een eenvoudig gegeven: we maken deel uit van een werkelijkheid die voortdurend verandert, terwijl ieder van ons tegelijkertijd een eigenheid bezit die vorm wil krijgen.
Hoe bewegen we mee zonder onszelf te verliezen?
Hoe bewaren we voldoende structuur en vinden we tegelijk de flexibiliteit om ons aan te passen wanneer de werkelijkheid verandert?
Wat gebeurt er wanneer oude manieren van beschermen niet langer passen bij de werkelijkheid van vandaag?
Uit die vragen groeide het Edelweiss-model. Een model waarin ziekte niet los wordt bekeken van de mens die haar draagt, en waarin gezocht wordt naar wat iemand nodig heeft om opnieuw beweging, samenhang en richting te vinden.
Terwijl ik schreef, merkte ik dat het verhaal groter werd.
Dezelfde principes die ik terugvond in gezondheid zag ik ook in relaties, in groepen, in organisaties en uiteindelijk in de manier waarop we als mensen samenleven.
Zo ontstond Flower of Coherence.
Een groter kader waarin verschil en samenhang elkaar niet uitsluiten, maar juist versterken. Onze eigenheid geeft vorm en structuur, verbinding brengt beweging. In die wisselwerking kunnen we blijven afstemmen op elkaar en op een werkelijkheid die voortdurend verandert.
Dit boek voelt tegelijk als een einde en een nieuw begin. Als een verandering, maar vooral als een natuurlijk vervolg op mijn reis doorheen dit leven — persoonlijk én professioneel.
En die reis gaat verder.
Vanaf het voorjaar van 2027 starten in de Franse Ardennen de eerste “Flower of Coherence retreats”.
Kleine groepen, midden in de natuur, waarin de basisprincipes uit het boek niet alleen worden verkend, maar vooral ervaren. Rust en beweging, ademwerk, individuele en groepssessies, rituelen en ruimte om vastgelopen patronen opnieuw in beweging te brengen.
Ik kijk er enorm naar uit om deze retreats hun eigen, unieke vorm te geven.
Misschien is dat wel het mooie aan creëren: terwijl iets wat lange tijd van jou was klaar is om zijn eigen weg te gaan, ontstaat alweer ruimte voor iets nieuws.
Mijn boek is klaar om de wereld in te gaan.
En ik ben klaar voor wat daarna komt.